To pytanie zwykle nie pada jako pierwsze. Najpierw pada pytanie, co kosztuje narzędzie, albo która platforma najszybciej dostarcza raporty. Pytanie o czas realizacji pojawia się dopiero, gdy ktoś zdaje sobie sprawę, że raport jest tak dobry, jak dane pod nim, a te dane muszą skądś pochodzić, muszą zostać zliczone i muszą zostać sprawdzone przez kogoś, kto za to odpowiada.
Na to pytanie nie ma jednej stałej odpowiedzi, a każdy, kto ją podaje, coś sprzedaje. Co możemy zrobić, to wyjaśnić, na co idzie czas, tak aby Państwo mogli samodzielnie ocenić, co jest realistyczne dla Państwa organizacji.
Pierwszym czynnikiem jest liczba źródeł, przez które przechodzi dany punkt danych. Wskaźnik emisji, który pochodzi bezpośrednio z jednej faktury za energię, jest czymś innym niż wskaźnik emisji zbudowany z danych zakupowych, arkusza kalkulacyjnego ze współczynnikami przeliczeniowymi oraz szacunku dostawcy, który sam też nie wie dokładnie, skąd jego liczba pochodzi. Im więcej ogniw, tym więcej czasu zajmuje odwzorowanie lineage od źródła do raportu.
Drugim czynnikiem jest własność (eigenaarschap). Jeśli dla danego punktu danych jasne jest, kto go dostarcza, kto go sprawdza i kto odpowiada w przypadku odchyleń, ustanowienie reguł jakości przebiega relatywnie szybko. Jeśli to pytanie nigdy nie zostało postawione, a odpowiedź różni się w zależności od działu, wyjaśnienie, kto za co odpowiada, często zajmuje więcej czasu niż samo wdrożenie reguł.
Trzecim czynnikiem jest to, jak dużą część procesu obecnie wykonuje się ręcznie. Punkt danych, który podróżuje między trzema arkuszami kalkulacyjnymi poprzez kopiowanie i wklejanie, ma więcej punktów wymagających uwagi niż punkt danych, który automatycznie pochodzi z systemu. Nie dlatego, że arkusze kalkulacyjne z definicji są problemem — dlaczego arkusze kalkulacyjne nie są problemem wyjaśnia, że nieporządny arkusz jest często symptomem procesu, który nigdy nie został spisany — ale dlatego, że każdy ręczny krok jest miejscem, w którym coś może pójść nie tak, bez tego, że ktoś to zauważy.
Większość organizacji, które przechodzą przez ten proces, zaczyna od emisji CO2. Nie dlatego, że ten temat jest najważniejszy, ale dlatego, że jest to często temat najbardziej wyodrębniony: istnieją jasne metodyki obliczeniowe, a najważniejsze źródła — energia, paliwo, podróże — są zwykle już gdzieś zarejestrowane. Dlaczego CO2 jest zwykle pierwszym tematem opisuje ten wybór bardziej szczegółowo. Dla CO2 ustanowienie rejestru punktów danych, lineage i własności może przebiegać szybciej niż dla tematu takiego jak bioróżnorodność czy warunki pracy w łańcuchu dostaw, gdzie źródła częściej są nieobecne albo nigdy nie zostały systematycznie spisane.
To nie jest gwarancja, że CO2 zostanie szybciej ukończone. Jest to jednak powód, dla którego wiele organizacji nie zaczyna od tego przypadkowo: to temat, na którym już jest najwięcej, na czym można budować.
Czas realizacji tego procesu nie jest stałym sprintem z ustaloną datą końcową. Nie jest czymś, co zostaje zakończone na jednodniowym warsztacie, i nie jest też czymś, co po jednorazowym ćwiczeniu jest gotowe i nigdy więcej nie wymaga uwagi. Reguły jakości muszą być utrzymywane, własność zmienia się, gdy ludzie zmieniają funkcje, a nowe obowiązki sprawozdawcze czasami wprowadzają nowe punkty danych, które muszą ponownie przejść przez te same etapy.
Co jest realistyczne: organizacja, która dla ograniczonej liczby punktów danych precyzyjnie ustali, skąd pochodzą dane, kto za nie odpowiada i jakie kontrole na nich obowiązują, ma następnie szablon, który można szybciej zastosować do innych tematów. Pierwsza runda jest zwykle najwolniejsza, nie dlatego, że temat jest bardziej złożony, ale dlatego, że sposób pracy jeszcze trzeba znaleźć.
Zanim sensowne będzie odpowiedzieć na pytanie o czas realizacji, pomaga wiedzieć, w którym miejscu obecnie znajduje się Państwa organizacja. Co to jest dojrzałość danych i jak ją zmierzyć opisuje, jak można to ocenić bez czynienia założeń dotyczących tego, gdzie już Państwo powinni się znajdować. Organizacja, w której nikt nie wie, kto dostarcza daną liczbę, zaczyna z innego punktu niż organizacja, w której to jest już ustalone, ale brakuje kontroli. Obie mogą przejść przez ten proces, tylko szacowanie czasu będzie się różnić.
Część opóźnienia w tym procesie nie leży w pracy koncepcyjnej, ale w pracy wykonawczej wokół niej: przepisywanie liczb, przeszukiwanie źródeł, śledzenie statusów. To rodzaj pracy, którego część może przejąć AI, bez oddawania z rąk kontroli nad własnością i regułami jakości. Jeśli Państwo chcą wiedzieć, jaka część tej pracy w Państwa organizacji kwalifikuje się do tego, werkscan FTE TO AI daje na to oszacowanie dla poszczególnych zadań.
Vraag maar waar een datapunt vandaan komt. Dat is meestal de hele vraag.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.