Zduplikowany punkt danych prawie nigdy nie jest widoczny w wyniku końcowym. Staje się widoczny, gdy dwie jednostki biznesowe niezależnie od siebie dostarczają te samo zużycie energii, te same dane flotowe lub ten sam strumień odpadów, a nikt nie zauważył, że chodzi o to samo źródło. Suma wtedy wygląda poprawnie optycznie, ale sumowanie jest błędne. Dzieje się to zwłaszcza w organizacjach, które działają per jednostka biznesowa, z własnymi arkuszami kalkulacyjnymi, własnymi formularzami i własnymi osobami dostarczającymi dane. Każda jednostka dostarcza starannie to, o co proszono. Nikt nie porównuje źródła.
Rejestr punktów danych rozwiązuje ten problem nie poprzez kontrolę sumy, lecz poprzez odnotowanie dla każdego punktu danych, skąd pochodzi. Nie tylko jaka liczba została wprowadzona, ale z jakiego systemu, jakiego pliku lub jakiego pomiaru pochodzi oraz kto ją dostarczył. Jeśli dwie jednostki biznesowe wskazują dla tego samego punktu danych to samo źródło — ten samy kontrakt energetyczny, ten sam system zarządzania flotą, ten sam raport zakupowy od wspólnego dostawcy — jest to widoczne, gdy źródła zostaną zestawione ze sobą. To jest właśnie cel source-to-report lineage per punkt danych: nie jako kontrola po fakcie, lecz jako stały element sposobu, w jaki zbudowany jest rejestr.
Duplikacja powstaje zazwyczaj w trzech sposobach. Pierwszy to wspólne źródło, które jest odczytywane osobno przez dwie jednostki, na przykład centralny kontrakt energetyczny, który jest wykazywany zarówno przez oddział, jak i przez główną siedzibę. Drugi to wspólna działalność, która jest przypisywana podwójnie, na przykład usługa transportowa, która jest rejestrowana jako własna emisja przez jednostkę wysyłającą i jednostkę odbierającą. Trzeci to fuzja lub reorganizacja, w której dwa rejestry zostały połączone bez sprawdzenia, czy to samo źródło zostało uwzględnione pod dwoma nazwami. Żadnej z tych sytuacji nie można rozpoznać na podstawie samej liczby. Można je rozpoznać jedynie na podstawie źródła, które za nią stoi.
Aby móc rozpoznać duplikację, rejestr musi dla każdego punktu danych odnotować co najmniej: dokładne źródło, jednostkę biznesową dostarczającą punkt danych, okres, do którego się odnosi, oraz właściciela odpowiedzialnego za poprawność. Bez tej kombinacji porównywanie między jednostkami jest zgadywaniem. Z tą kombinacją jest to kwestia sortowania: ustawienie wszystkich punktów danych z tym samym źródłem obok siebie i ocena, czy naprawdę mogą być liczone odrębnie, czy jest tu nakładanie się. Które pola są dokładnie potrzebne i w jakiej kolejności są wypełniane, opisano w jak skonfigurować rejestr punktów danych, który zaczyna się od tej informacji.
Rejestr, który pokazuje duplikacje, nie jest automatycznie rejestrem, w którym duplikacje już nie występują. Jest to rejestr, w którym można je wykryć, ponieważ źródło zostało odnotowane dla każdego punktu danych. Czy to jest wystarczające, zależy od tego, ile z punktów danych faktycznie ma wypełnione źródło — rejestr, w którym połowa pól jest pusta, nie może w żaden sposób pokazać, które jednostki się nakładają. Ile pól źródłowych jest wypełnionych i co to mówi o wiarygodności całości, jest omówione w ile z pana/pani punktów danych ma źródło. Tylko gdy ten udział jest wystarczająco duży, porównanie między jednostkami biznesowymi jest czymś więcej niż jednorazowym zrzutem stanu.
Pokusa jest taka, żeby sprawdzić wszystko pod względem duplikacji, w tym punkty danych, które mają niewielkie znaczenie w ostatecznym raporcie. To nie jest miejsce, w które najlepiej inwestować czas. Które punkty danych są rzeczywiście potrzebne do raportowania, a które są zbędnym detalem, opisano w które punkty danych są panu/pani rzeczywiście potrzebne. Mniejszy rejestr z poprawnymi źródłami jest bardziej użyteczny niż kompletny rejestr, w którym nikt nie sprawdził, czy źródła się nakładają.
Przy jednej jednostce rejestr jest zakończony, gdy każdy punkt danych ma źródło i właściciela. Przy wielu jednostkach biznesowych dochodzi do tego jeszcze jeden krok: sprawdzenie, czy to samo źródło nie występuje w rejestrze pod dwoma nazwami. Co to konkretnie oznacza dla zakończenia rejestru obejmującego wiele jednostek, opisano w kiedy rejestr jest zakończony przy wielu jednostkach biznesowych. Ten moment nie następuje, gdy wszystkie pola są wypełnione, lecz gdy wypełnienie poszczególnych jednostek zostało zestawione ze sobą.
Gdy rejestr punktów danych jest już gotowy, z odnotowanymi źródłami i właścicielami dla każdego punktu danych, powstaje drugie pytanie: kto wykonuje pracę polegającą na okresowej kontroli i aktualizacji tych źródeł. Część tej pracy — pobieranie danych źródłowych, porównywanie wprowadzonych danych, sygnalizowanie odchyleń — jest wystarczająco powtarzalna, aby sprawdzić, jaka jej część może zostać przekazana AI. Skan pracy FTE TO AI wylicza dla każdego zadania, jaka część pracy się do tego kwalifikuje, nie jako zamiennik rejestru, lecz jako kolejny krok, gdy rejestr już istnieje.
Vraag maar waar een datapunt vandaan komt. Dat is meestal de hele vraag.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.